Archief

Nummer 71, publicatiedatum: 2006-01-15 Copyright © EPO, Marxistische Studies en auteurs — Overname, publicatie en vertaling zijn toegestaan voor strikt niet-winstgevende doeleinden.

Werkers en volkeren van de wereld, verzet u tegen het imperialisme en in het bijzonder tegen het imperialisme van deVerenigde Staten, tegen zijn agressiepolitiek en zijn voorbereidselen tot een nieuwe wereldoorlog!

Algemene Resolutie van het 14^e Internationaal Communistisch Seminarie

Brussel, 4 mei 2005

De agressieoorlogen tegen Joegoslavië (1999), Afghanistan (2001) en Irak (1991 en 2003) kunnen we beschouwen als de eerste salvo’s van een nieuwe wereldoorlog waarop deVerenigde Staten zich voorbereidt.

Deze oorlogen volgden op het contrarevolutionaire proces dat in 1989-1991 tot voltooiing kwam in de Sovjet-Unie onder impuls van Gorbatsjov. Deze contrarevolutie heeft immers de krachtsverhoudingen in de wereld gewijzigd in het voordeel van het imperialisme.

De aanslagen van 11 september 2001 waren voor de Amerikaanse extreemrechterzijde een voorwendsel voor de wereldwijde toepassing van hun lang tevoren uitgebroede militaire plannen. In het kielzog van deze aanslagen veroverde GeorgeW. Bush in 2005 een tweede presidentieel mandaat.

De Amerikaanse agressie tegen Irak in 2003 was een flagrante schending van het Handvest van de Verenigde Naties. Dit Handvest hebben wij grotendeels te danken aan de zegevierende strijd van de Sovjet-Unie tegen het gros van de fascistische legers tijdens de Tweede Wereldoorlog. Dankzij deze overwinning slaagde de Sovjet-Unie erin de beginselen van respect voor de nationale soevereiniteit, de onafhankelijkheid en de territoriale integriteit van alle lidstaten in het Handvest te doen opnemen. Nu de Unie van Socialistische Sovjetrepublieken vernietigd is, houdt niets deVS nog tegen om in heel de wereld opnieuw de barbaarsheid op te leggen die inherent is aan het imperialistische systeem.

De Verenigde Staten moet het hoofd bieden aan de volksoorlog van de Iraakse massa’s, die bereid zijn hun leven te geven voor de onafhankelijkheid en de democratie.

In bezet Irak brokkelt de Amerikaanse coalitie even snel af als er geallieerde soldaten vallen. Het Iraakse volk vervoegt daarmee de heldhaftige strijd van de Palestijnen en landen van de DerdeWereld zoals Cuba, de Democratische Volksrepubliek Korea en Venezuela, die de voorhoede vormen van verzet tegen de Amerikaans inmenging en militaire bedreiging. Maar ook de krachtige anti-oorlogsbeweging breidt zich over heel de wereld uit.

De structurele crisis is inherent aan het imperialisme – een fundamenteel kenmerk van het imperialisme is dat het zich ongelijk ontwikkelt – en heeft zich vanaf de jaren 1970 gestaag verdiept. In plaats van de tegenstellingen en de ongelijkheid – die eigen zijn aan het systeem – op te lossen, heeft de neoliberale mondialisering ze alleen verscherpt. Ook is de crisis van het kapitalistische systeem in de VS en de rest van de wereld de ergste sinds het einde van de TweedeWereldoorlog.

De Amerikaanse multinationals bereiden zich voor om de enige uitweg in te slaan die het kapitalisme nog rest wanneer het met een onoplosbare algemene economische crisis geconfronteerd wordt: de weg van het economische ‘herstel’ door de massale productie van wapens, een weg die noodzakelijkerwijze leidt naar een wereldoorlog, naarmate alle andere ‘oplossingen’ uitgeput raken.

Het doel van de imperialistische oorlog is de tegenstanders verpletteren en grondstoffen en markten veroveren.

Onder Bush junior hebben de meest reactionaire, expansionistische en oorlogszuchtige krachten van de Amerikaanse burgerij de macht gegrepen.

Om het Amerikaanse kapitalisme te redden uit de huidige zware crisis, volgt Bush vastbesloten een politiek van overheersing over heel de planeet en oorlogsvoorbereiding op wereldvlak.

Om de reeds opgebouwde wereldhegemonie te versterken en elke potentiële rivaal op eender welk continent met de wapens te bekampen heeft Bush gekozen voor een internationale politiek van het fascistische type.

Vandaag zijn deVerenigde Staten de enige macht die in heel de wereld militair aanwezig is.

De Europese Unie en Japan, maar ook China, India en Rusland zijn potentiële vijanden die de Amerikaanse hegemonie in de weg kunnen staan. De strategie van de VS is er een van ‘preventieve oorlogen’ tegen elke vijand die zijn heerschappij in gevaar brengt. Ondertussen bedreigt de Amerikaanse regering andere landen die een onafhankelijke koers willen varen.

Volgens de VS maken deze landen deel uit van de ‘as van het kwaad’ of zijn het ‘voorhoedeposten van de tirannie’. De VS viseert openlijk de Democratische Volksrepubliek Korea, Cuba, Wit-Rusland, Iran, Syrië, Zimbabwe en andere landen die weigeren zich naar de Amerikaanse dictaten te voegen.

De VS is de grootste sponsor van burgeroorlogen in Afrika en in de Kaukasus.

Net zoals in deVerenigde Staten woedt in de Europese Unie en Japan, de twee andere imperialistische grootmachten, een ernstige economische crisis en zijn ze volop aan het bewapenen. Vooral de Europese multinationals eisen de oprichting van een Europees leger dat hen zal helpen om de hand te leggen op welbepaalde delen van de wereld. Het ontwerp van Europese Grondwet versterkt het Europese imperialisme. Op dit ogenblik kunnen zij evenwel militair niet op tegen de Verenigde Staten.

Aan het thuisfront valt Bush alle democratische rechten aan die zijn oorlogsbeleid op wereldvlak in de weg kunnen staan.

Alle landen van de Europese Unie en ook Japan hebben gelijkaardige ‘antiterrorisme’-wetten goedgekeurd, waarvan het belangrijkste doel is de revolutionaire en antikapitalistische oppositie te onderdrukken en te criminaliseren.

Deze maatregelen beogen ook een veralgemeende controle op de bevolking en de ontmanteling van de fundamentele rechten.

Wij leven in het tijdperk van het imperialisme. Alleen de socialistische revolutie kan definitief komaf maken met het kapitalisme en de uitbuiting en onderdrukking in de wereld.

De communisten moeten elk in hun eigen land de revolutionaire krachten versterken. Ze moeten hun werk onder de arbeiders opdrijven, en de arbeidersklasse haar leidende rol laten spelen in de antikapitalistische en anti-imperialistische strijd. Het is tevens hun taak de volksmassa’s te leiden in hun rechtvaardige strijd tegen uitbuiting en onderdrukking en een breed eenheidsfront op te bouwen tegen de huidige oorlogen en de dreiging van nieuwe oorlogen, ook de dreiging van een nieuwe wereldoorlog door het Amerikaanse imperialisme.

De strijd van de volkeren en het gevecht van de internationale arbeidersklasse moet versterkt worden om de plannen voor een nieuwe wereldoorlog te doen mislukken.

Om het hoofd te kunnen bieden aan deze ernstige bedreigingen, moeten we allereerst werken aan de eenheid van alle communisten. Dat is onze belangrijkste taak.

Die eenheid stoelt op onze trouw aan de revolutionaire principes van het marxisme-leninisme en het proletarisch internationalisme.Wij verwerpen principieel de opportunistische en revisionistische politiek en praktijk in de communistische beweging en de arbeidersbeweging. Zij maken het de imperialisten gemakkelijker bij de herverdeling van de wereld en de onderdrukking van de volksbewegingen voor vrijheid, onafhankelijkheid en socialisme.

Wij willen onze gemeenschappelijke praktijk, de samenwerking tussen onze partijen en onze gezamenlijke activiteiten verder ontwikkelen en verbeteren, de bilaterale en multilaterale ontmoetingen, wetenschappelijke conferenties en symposia uitbreiden. Wij zijn voorstander van de uitwisseling van standpunten en ervaringen, de collectieve beoordeling van theoretische en politieke kwesties en de bespreking van de problemen in de strijd tegen het imperialisme, voor de vrede en voor het socialisme.

Onze tweede taak is de opbouw van een zo breed mogelijke alliantie tussen de communisten en alle anti-imperialistische en anti-oorlogskrachten, en dat in elk land afzonderlijk en internationaal.

Tenslotte moeten de communisten het wereldwijde eenheidsfront versterken en richten tegen de hoofdvijand van de volkeren, het Amerikaanse imperialisme.

• Werkers en volkeren van de wereld, verenig u tegen het Amerikaans hegemonisme!
• Werkers en volkeren van de wereld, verenig u tegen de agressieoorlogen van deVS en zijn voorbereidselen op nieuwe oorlogen, met inbegrip van een nieuwe wereldoorlog!
• Steun aan het anti-imperialistische en revolutionaire verzet van de volkeren van de wereld.
• Terugtrekking van de bezettingstroepen uit Irak, de Balkan en Afghanistan.
• Ontmanteling van alle Amerikaanse militaire basissen in het buitenland.
• Ontbinding van het agressieve pact van de NAVO. Neen aan een Europees leger in dienst van het Europese imperialisme.
• Ontbinding van het agressieve pact voor bijstand en wederzijdse bescherming tussen deVS en Japan.
• Halt aan de Amerikaanse complotten om Cuba te destabiliseren en militair aan te vallen.
• Opheffing van het embargo tegen Cuba en onmiddellijke vrijlating van de 5 Cubaanse politieke gevangenen in deVS.
• Ontmanteling van de Amerikaanse basissen in Korea, vredelievende hereniging van Korea. Halt aan de militaire oefeningen met kernwapens op en rond het Koreaanse schiereiland om het gevaar van een nucleaire confrontatie uit de weg te ruimen.
• Meer solidariteit en steun voor de Intifada en voor de Palestijnse volksorganisaties.
• Meer solidariteit voor Wit-Rusland voor de verdediging van zijn politieke onafhankelijkheid en zijn soevereiniteit.
• Meer solidariteit voor de Bolivariaanse revolutie in Venezuela.
• De kernmachten moeten zich ertoe verbinden nooit als eerste kernwapens te gebruiken.
• Volledige nucleaire ontwapening, te beginnen met het land dat de meeste kernwapens bezit
• Solidariteit met alle democratische en anti-imperialistische krachten in deVerenigde Staten en in de rest van de wereld.

Meer informatie op de website: http://www.ptb.be/icm.htm , wpb@wpb.be

Ondertekenaars

1. Albanië, Communistische Partij van Albanië (PKSH)
2. Argentinië , Partido de la Liberación (PL)
3. Bangladesh, Communistische Partij van Bangladesh
4. Bangladesh, Colonel Taher Sangsad
5. Bangladesh, Jatio Shromik Jote
6. Bangladesh, Socialistische Partij van Bangladesh
7. België, Partij van de Arbeid van België (PVDA)
8. Bosnië-Herzegovina, Werkers Communistische Partij van Bosnië en Herzegovina
9. Brazilië, Movimiento Revolucionario 8 de Octobre (MR8)
10. Canada, Communistische Partij van Canada
11. Chili, Frente Patriotico Manuel Rodriguez (FPMR)
12. Chili, Partido Comunista Chileno Accion Proletaria
13. Colombia, Movimiento Bolivariano
14. Colombia, Movimiento Campesino Colombiano
15. Cuba, Partido comunista de Cuba
16. Denemarken, Communistische Partij van Denemarken (DKP)
17. Denemarken,Communistische Partij in Denemarken (KPID)
18. Denemarken, Communistische Partij van Denemarken Marxistisch-Leninistisch (DKP-ML)
19. Estland, Communistische Partij van Estland
20. Filippijnen, Communistische Partij van de Filippijnen
21. Frankrijk, Pôle pour la Renaissance communiste en France (PRCF)
22. Frankrijk, Union des Révolutionnaires-Communistes de France (URCF)
23. Georgië, Unified Communist Party of Georgia
24. Haïti, Comité d’Initiative pour la Formation du Parti Communiste Haïtien (COIFOPCHA)
25. Hongarije, Hongaarse Werkers Partij
26. India, Communist Party of India Marxist-Leninist – Liberation (CPIML – Liberation)
27. India, Socialist Unity Centre of India (SUCI)
28. Italië, Rete dei Comunisti
29. Italië, Democrazia Popolare
30. Japan, Nieuwe Socialistische Partij van Japan
31. Jordanië, JordanianWorkers Communist Party
32. Korea, Anti-imperialistisch Nationaal Democratisch Front
33. Korea, Partij van de Arbeid van Korea
34. Letland, Socialistische Partij van Letland
35. Malta, Communistische Partij van Malta
36. Mexico, Partido Democratico Popular Revolucionario
37. Mexico, Partido Obrero Rojo
38. Mexico, Partido Popular Socialista de México
39. Nederland, Nieuwe Communistische Partij Nederland (NCPN)
40. Nepal, Communistische Partij van Nepal (M-L)
41. Nepal, Communistische Partij van Nepal (United)
42. Oekraïne, Communistische Partij van Bolsjewieken van de SovjetUnie
43. Oekraïne, Unie van Communisten van Oekraïne
44. Pakistan, Communistische Partij van Pakistan
45. Palestina, Democratic Front for the Liberation of Palestine (DFLP)
46. Peru, Partido Proletario del Peru
47. Polen, Communistische Partij van Polen
48. Roemenië, Socialist Alliance Party
49. Roemenië, Association for International Friendship, Solidarity, Understanding and Cooperation, ‘Carpathians Genius’
50. Rusland, Communistische Partij van Bolsjewieken van de SovjetUnie
51. Rusland, Communistische Partij van de Sovjet-Unie (CPSU)
52. Rusland, Russische Communistische Arbeiders Partij – Revolutionaire Partij van Communisten (RCAP-RPC)
53. Senegal, Rassemblement des Travailleurs Africains – Senegal (RTA-S)
54. Servië en Montenegro, Workers Party of Serbia and Montenegro
55. Slowakije, Communistische Partij van Slovakije
56. Spanje, Partido Comunista de los Pueblos de España (PCPE)
57. Soedan, Soedanese Communistische Partij
58. Tadzjikistan, Communistische Partij van Tadzjikistan
59. Taiwan, Chinese provincie, The Labour Party of Taiwan
60. Tsjaad, ACTUS, Action du Tchad pour l’Unité et le Socialisme
61. USA, Freedom Road Socialist Organization
62. USA, Party for Socialism and Liberation
63. USA, Workers’ World Party
64. Verenigd Koninkrijk, Communistische Partij van Groot Brittannië (Marxist-Leninist)
65. Zweden, Communistische Partij

(Lijst afgesloten op 20 oktober 2005)